Heidemij Pensioenfonds

Pensioenvoorzieningen werden in Nederland lange tijd als een gunst gezien. Pas in het midden van de 20e eeuw… Verder lezen

Kantoorcultuur

De kantoorcultuur jaren vijftig was totaal anders dan nu. De maatschappij en de onderneming ondergingen grote veranderingen die invloed hadden… Verder lezen

Heidemij-huizen

Vanaf de tweede helft van de jaren vijftig kon Heidemij-personeel eventueel overgeplaatst worden naar een andere regio in Nederland, ver… Verder lezen

Arbeidsvoorwaarden

De CAO-onderhandelingen worden van oudsher met de vakbonden gevoerd, de Unie, FNV en CNV en niet met de (Centrale) Ondernemingsraad. Verder lezen

Diversiteit en inclusiviteit

Opvallend genoeg wezen recente statistieken uit dat van de Arcadis-medewerkers met veertig dienstjaren de helft vrouw is. De dames vinden… Verder lezen

Stichting Bellevue

Bij de doorstart van de Heidemij in 1982 werd de Stichting Lovinklaan opgericht, als grootaandeelhouder en toezichthouder. Verder lezen

Interne duurzaamheid

Duurzame inzetbaarheid van medewerkers was de afgelopen twintig jaar een belangrijk thema bij de CAO-onderhandelingen en kende door de tijd… Verder lezen

De CAO-onderhandelingen worden van oudsher met de vakbonden gevoerd, de Unie, FNV en CNV en niet met de (Centrale) Ondernemingsraad.  De vakbondsleden binnen het bedrijf weten hun bestuurders gelukkig nog steeds te vinden en brengen naast CAO-wensen ook individuele geschillen in de arbeidssfeer onder de aandacht. De vakbonden op hun beurt trekken in de voorbereiding van de onderhandelingen steeds meer met de Centrale Ondernemingsraad op. De eerste Ondernemingsraad binnen Arcadis werd op 26 september 1957 geïnstalleerd. De Centrale Ondernemingsraad weet uit enquêtes onder de medewerkers steeds duidelijker waarop bij de onderhandelingen de nadruk moet liggen.

Opvallende secundaire arbeidsvoorwaarden waren de altijd hoge aantallen vakantiedagen, die in 2000 tot de hoogste van de branche behoorde. Een pareltje van het sociaal beleid uit het verleden waren ook de uit de VUT-tijd stammende aantallen ‘oude-lullen dagen’, extra vakantiedagen voor medewerkers boven een bepaalde leeftijd. De medewerkers richtten in het verleden zelf het Sociale Fonds op, als gezamenlijke verzekering voor collega’s met bijzondere ziektekosten die niet door de reguliere verzekeraars vergoed werden. Ook kon uit dit fonds gezinshulp betaald worden. De medewerkers droegen via de salarisbetaling maandelijk bij. Het totaal werd aangevuld door een jaarlijkse bijdrage van het bedrijf. Dat fonds kent nu een ‘slapend’ bestaan en ondersteunt -op verzoek- nog degenen die indertijd bijdroegen.

 

Uw browser is verouderd

Update uw browser voor een optimale weergave. Nu updaten

×